Μίμη μου, σκεφτόμουν μήπως θα μπορούσες τη Τετάρτη κατά τις 21:45 να μ'αγαπήσεις.

Τί; Α! θες να δείς ποδόσφαιρο
Βέβαια, λογικό.

Α, μάλιστα. Παίζει η ομάδα σου.
Ωραία, Μίμη μου.

Ώστε κάνει καλή πορεία φέτος.
Δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι για αυτό.

Πέμπτη πρωί, τί κάνεις;

Κατάλαβα, Μίμη, γιατί δεν κοιμηθήκαμε μαζί.

Ήξερες ότι οι άνθρωποι που μοιράζονται ύπνους, πονούν λιγότερο και δεν θα το επέτρεπες ποτέ αυτό, άρρωστό μου, πλάσμα.

υ.γ Μίμη, θα μού περάσει. Είναι θέμα χρόνων.

Μίμη, σκότωσα πολλά μέσα μου, για να σε κρατήσω ζωντανό. Και τώρα έχω ένα όπλο, στο δεξί μου χέρι.

Χθες το βράδυ, Μίμη, θυμήθηκα που με είχες αφήσει να δω μια ταινία και εσύ τριγυρνούσες μέσα στο σπίτι, κάνοντας διάφορα.
Άρχισες να με ρωτάς, ξαφνικά, για το ένα και για τ' άλλο και δεν είχα καμία απάντηση.
Φώναξες, ότι είμαι ηλίθια και δεν καταλαβαίνω τί βλέπω.
Προτίμησα να παραδεχτώ "Ναι, Μίμη μου, μάλλον, είμαι ηλίθια", παρά να σου πώ την αλήθεια. Ότι το μόνο που κοιτούσα, ήταν το είδωλο σου να καθρεφτίζεται στο τζάμι της μπαλκονόπορτας.
Και ήθελα να πάρω φόρα, να πέσω πάνω του και να γίνουμε θρύψαλα μαζί.

Τί γίνεται Μίμη μου; Καλή σου μέρα. Καλή εβδομάδα.

Κάτσε ρε Μίμη...γιατί με βρίζεις,τώρα;

Ε,ναι...εντάξει. Δεν σου αρέσουν αυτές οι μαλακίες, αλλά Δευτέρα, σήμερα. Τί να σου πώ; Πολύχρονος;;;

Ε, ρε κάτι πράματα.

Μίμη, οι Κυριακές θα είναι, πάντα, μικροί θάνατοι, εκτός και αν μου κρατάς το χέρι.

Τί λες και εσύ;

Στα αρχίδια σου;

Ωραίος.

Καλημέρα Μίμη μου. Πώς κοιμήθηκες;

Δεν πιστεύω να μην είσαι καλά. Δεν πιστεύω να σε στεναχώρησε κανας πούστης;  Μίμη,μίλα μου, πες μου ποιός. Δώσε μου ένα όνομα, μια διεύθυνση και τα υπόλοιπα άφησέ τα πάνω μου.
Εσύ δεν θα ανακατευτείς πουθενά. Πεντακάθαρος.
Όλα εγώ, Μίμη. Μόνο μή μου πέφτεις.

Μίμη, μαθαίνω να δένω γραβάτες. Βέβαια! Το 'ξερες εσύ οτι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να δέσεις μια γραβάτα; Μίμη, δεν το ξερα. Το παραδέχομαι, ναι! Δεν ντρέπομαι.
Τους μαθαίνω σιγά σιγά μη τυχόν και μού χτυπήσεις τη πόρτα ένα πρωί και μου ζητήσεις βοήθεια για αυτή τη μία,γαμημένη φορά που θα 'χεις φορέσει γραβάτα.
Και τότε Μίμη, όταν χτυπήσεις τη πόρτα, θα ξέρω να στην δέσω μέχρι και με τριπλό άξελ, ενώ χτυπάω και μπεσαμέλ για παστίτσιο.

Ξέρεις Μίμη, μαθαίνω πράγματα που δεν θα μού χρειαστούν ποτέ. Γραβάτα ας πούμε, δεν έχω σκεφτεί ποτέ να φορέσω. Ίσως αν ποτέ αυτοκτονούσα να ήταν μια επιλογή μου, αλλά σιγά μη πεθάνω όσο ζεις ρε Μίμη...Μη λέμε μαλακίες. Μαθαίνω, που λες, πράγματα που δεν θα μου χρειαστούν ποτέ, αλλά μπορει να χρειαστούν σε ΄σενα και θέλω να τα γνωρίζω.

Δεν θα αφήσω καμία άλλη πόρνη να ξέρει κάτι που θες να μάθεις. Κα μί α!
Όλα εγώ,Μίμη.