Μίμη μου, έλα και άσε με να υποστώ τις φοβερές συνέπειες του ερχομού σου.

Ζήτησε άσυλο και θα στο δώσω.

Δεν είναι τυχαία η τάξη, τούτου του κόσμου, Μίμη μου.

Φτιάχτηκε για να την συνηθίσουμε.

Και εγώ το χάος, στερεύω σιγά σιγά, χωρίς εσένα.

Μίμη μου, δεν μπορώ παρά να σε σκέφτομαι με ευλάβεια.

Και αν φαίνεται ότι επαιτώ, ας είναι. Δειλή, τουλάχιστον δεν είμαι.

Τολμηρή ζητιάνα.

Μίμη, αν σε έχω κουράσει σου ζητώ συγγνώμη.

Είναι, λίγες, μέρες τώρα που 'χουν πάρει φωτιά οι φλέβες μου και έτσι για την ιστορία, φταίς εσύ.

Μίμη μου, αν νομίζεις ότι θα σε παρακαλέσω, έχεις δίκιο.

Θα πέσω στα πόδια σου, θα αγκαλιάσω τα γόνατά σου τόσο σφιχτά μέχρι να τα σπάσω.

Μέχρι ο πόνος να ανατινάξει τα μάτια σου.

Μη φοβηθείς. Φοβάται, μόνο,όποιος δεν ξέρει.

Μίμη μου, να σε ρωτήσω κάτι;
Αν σ' αγαπήσω βαθιά, θα βρω νερό ή κόλαση;

Εσύ θα με πεθάνεις.

Μίμη, εγώ εδώ, εσύ εκεί και ο κόσμος διαλύεται, αγόρι μου.

Φοβάμαι μην αλλάξεις και δεν σ' αναγνωρίσω.